| Xornada 7: "Contra vento... comarea" |
|
|
|
| Escrito por Administrator | |
| martes, 20 de octubre do 2009 | |
O Camariñas é un deses poucos equipos que quedan que conserva patróns de
clasicismo no fútbol da Costa. O novo líder da nosa Liga arraiga a súa
idiosincrasia en valores como a fortaleza ou a garra, dirixida por un home,
Papi, que está a medrar e madurar en tódolos sentidos co seu equipo. O novo
líder da Liga non pode ser tildado de casualidade, cando os seus números
achéganse á excelencia (seis de sete victorias) co único lunar da irregulirade
de antaño refrexada na abultada derrota en Castriz. O novo líder da Liga,
ademáis, conquistou o trono despois dunha significativa remontada en Carnota,
ante un rival que cedeu galóns e entrou nunha dinámica lixeiramente preocupante.
Se o Camariñas ascendese, pasearía mellor que case ninguén iso de: equipo da
Costa.Pero en parte, o novo líder chegou arriba por un tropezo dun Zas ó que impulso inicial estáselle a quedar sen o turbo co que parecía vir de Primeira. As baixas en defensa evidencian que non é longa de máis, nin moito menos, a plantilla que lle toca dirixir a Felipe Solís, e que cando desaparece o acerto do tridente máxico aparecen os problemas. O Sofán fixo bandeira da súa irregularidade cun triunfo que menos de inesperado pódese tildar de calquera cousa, á vista de traxectoria carballesa. En Carballo, o Corme sacou por segundo ano consecutivo os puntos das Pedreiras de Verdillo, fronte a un San Lorenzo que leva tres semanas sen gañar e que paga a falta dun nove que marque diferencias. Precisamente, ós de Suso da Torriña ocúrrrelles todo o contrario, e ó acerto goleador dun xa copichichi Iago úneselle o estado de gracia de Diego, o home dos goles sempre decisivos. Haberá que ser prudentes para poñerlle teito a ese equipo. Dúas saídas e dous tanteadores idénticos para os equipos de Carnota. O Pindo e o Lira caeron (4-1) en Fisterra e Malpica, aínda que con lecturas diferentes. Por segunda semana seguida, os de Sieso foron por momentos mellores que o seu rival, aínda que os de Manolo Santos esta vez si tiveron gol. Pola súa banda, os lirachos seguen a sufrir un calvario en forma de resultados e, peor de todo, de lesións de efectivos chamados a ser importantes, como neste caso Pelexo, un rapaz con boas maneiras e moi mala sorte. A goleada do Muros na Ponte do Porto é unha moi positiva reválida para o equipo de Felipe, que viña de arrollar ó Carnota. 1-5 e confirmación do estado supino de Bibi, pichichi da Liga con seis goles. O ex do Cee é o pilar sobre o que se sustente un xogo ofensivo da primeiro toque, con Piti, Seluco e Varito xerando fútbol preciosista. O Porteño, pola súa banda, ten como peor noticia a perda de Juan Bello de cara ó derbi contra o Camariñas. O Xallas, que a semana pasada falabamos da súa irregularidade, dou un monólogo en Louro que confirma dúas cousas: a bondade individual e de calidade do equipo, pero tamén a sensación de pdoer estar máis arriba de ter sido máis fiable. O veciñoi Castriz, pola súa banda, non atopa o punto, aínda que Sebas pareceu despertar por fin do seu letargo.
.
|
| < Ant. | Seg. > |
|---|
Actualidade 















O Camariñas é un deses poucos equipos que quedan que conserva patróns de
clasicismo no fútbol da Costa. O novo líder da nosa Liga arraiga a súa
idiosincrasia en valores como a fortaleza ou a garra, dirixida por un home,
Papi, que está a medrar e madurar en tódolos sentidos co seu equipo. O novo
líder da Liga non pode ser tildado de casualidade, cando os seus números
achéganse á excelencia (seis de sete victorias) co único lunar da irregulirade
de antaño refrexada na abultada derrota en Castriz. O novo líder da Liga,
ademáis, conquistou o trono despois dunha significativa remontada en Carnota,
ante un rival que cedeu galóns e entrou nunha dinámica lixeiramente preocupante.
Se o Camariñas ascendese, pasearía mellor que case ninguén iso de: equipo da
Costa.
















Comentarios
Perdoade o retraso
Suscripción de noticias RSS para comentarios de esta entrada.